Jeszcze całkiem niedawno pojawiały się opinie o tym, że Krzysztof Jotko (MMA 19-1) nie zasłużył (!) na angaż w UFC, a tymczasem Polak po cichu wdarł się do czołówki światowej wagi średniej. Już wygraną z Tamdanem McCrorym zagwarantował sobie pierwsze miejsce w rankingu MMARocks najlepszych polskich zawodników bez podziału na kategorie wagowe, a dzisiejszą wygraną z Thalesem Leitesem tylko tę pozycję umocnił. Niepozorny Krzysiek nie dał większych szans Brazylijczykowi na jego własnym terenie, dominując go dodatkowo w jego najlepszej płaszczyźnie, czyli parterze:
Great escape by @JotkoMMA #UFCSaoPaulo https://t.co/A73XdzXWJd
— UFC (@ufc) November 20, 2016
Jotko w ciągu ostatnich kliku lat zanotował niebywały progres umiejętności. O ile zawsze był solidnym wojownikiem, to teraz wykazuje się nie tylko rzemieślnictwem w każdej z płaszczyzn, ale też potrafi w nich błyszczeć, co pokazał nokautując McCrory’ego czy ogrywając Leitesa w parterowych szachach. Treningi w Tajlandii i amerykańskim Top Team przynoszą efekty, mimo początkowego sceptycyzmu fanów, co do drogi kariery, jaką obrał Jotko.
Krzysztof, nie bacząc na opinie „środowiska”, postawił niemal wszystko na jedną kartę, jaką był rozwój sportowy poza granicami naszego kraju. Poświęceniem i ciężką pracą dorobił się statusu czołowego zawodnika wagi średniej UFC. Czy jest to materiał na mistrza? Tak – pod warunkiem, że Polak będzie dalej rozwijał się w takim tempie, jak do tej pory.
Pięć wygranych z rzędu zdecydowanie zbliża Jotkę do walki o pas mistrzowski, ale musi wygrać jeszcze co najmniej jedną walkę, by dostać swoją szansę. W kolejce bowiem mamy Yoela Romero, który najpewniej zawalczy z Michaelem Bispingiem, a tuż za nim Ronaldo „Jacare” Souzę. Nazwisko tego ostatniego już od dawna jest rozważane w kontekście boju o tytuł, ale z różnych powodów starcie o najwyższe trofeum omija Brazylijczyka. Ostatnio miał walczyć z Luke’em Rockholdem w nieoficjalnym eliminatorze, jednak kontuzja Amerykanina popsuła plany.
Być może Jotko miałby okazję zawalczyć z „Jacare” w pojedynku o status pierwszego pretendenta, gdyby kilka godzin wcześniej w wyścigu o złoto nie wyprzedził go Gegard Mousasi. Holender na gali w Belfaście zrewanżował się Uriahowi Hallowi i ma teraz cztery wygrane z rzędu, w tym także zwycięstwo z Thalesem Leitesem. „Dreamcatcher” jeszcze przed starciem z Hallem notowany był na 5. miejscu oficjalnego rankingu UFC i jest zdecydowanie bardziej popularnym fighterem od Krzyśka, dlatego stawia się go bliżej walki o najważniejsze trofeum świata MMA. Być może właśnie on zawalczy w eliminatorze do pasa – z Souzą albo Rockholdem, jeśli ten drugi zaleczy kontuzję. Jeśli jednak Luke będzie długo pauzował, to przy zapowiedziach Ronaldo, że może dłużej poczekać na swoją szansę nie biorąc innych pojedynków, wszystko sprowadzi się do tego, że wygrany boju Bisping-Romero zawalczy z „Jacare”. To potrwa ładnych kilka miesięcy, a Jotko nie będzie tyle czekać. Być może UFC zestawi w tym czasie Mousasiego z Polakiem – sportowo ma to sens. Z drugiej strony pokonany przez Gegarda Uriah Hall kiedyś był na radarze – jednak teraz, po porażce, nie chciałbym widzieć go w akcji z Jotką. Idźmy dalej.
Do niedawna mogliśmy się liczyć z szansą powrotu Chrisa Weidmana na tron, jednak „All American” ma teraz dwie porażki z rzędu. Zestawienie właśnie go z Jotką na pewno nie jest scenariuszem z gatunku science-fiction, bo już nieraz UFC szło podobną drogą. Osobiście na ten moment nie chciałbym takiego starcia, bo są na horyzoncie bardziej intrygujące możliwości – nawet wśród zawodników po porażkach.
Jedną z opcji jest Vitor Belfort, którego zaproponował sam Krzysztof, o czym pisaliśmy tutaj. Polak na konferencji prasowej po gali UFC Fight Night 100 stwierdził, że pojedynek z Brazylijczykiem byłby spełnieniem jego marzeń.
„The Phenom” przegrał dwie ostatnie walki, ale też z nie byle kim, bo Souzą i Mousasim. Niestety, historia pokazuje, że UFC rzadko spełniało prośby Krzyśka w kwestii doboru rywali, jednak bądźmy dobrej myśli, bo zestawienie z Vitorem byłoby marketingowym strzałem w dziesiątkę. Boost rozpoznawalności po ewentualnym pokonaniu Brazylijczyka gwarantowany.
***
Na szczycie wagi średniej robi się tłoczno, gdyż oprócz wspomnianych zawodników mamy jeszcze Roberta Whittakera i Dereka Brunsona – obaj z pięcioma wygranymi walkami z rzędu. Panowie już za tydzień skrzyżują ze sobą rękawice i akcje zwycięzcy tego boju poszybują bardzo wysoko. Obstawiam, że właśnie wygrany potyczki Whittaker-Brunson zawalczy z Mousasim, w innym wypadku może dostać Jotkę. Przegranego zestawiłbym z Weidmanem.
W pierwszej piętnastce rankingu UFC mamy też Andersona Silvę, ale tego pana wykluczam. Jeśli powróci, a włodarze Ultimate Fighting Championship jeszcze wiążą z nim jakiekolwiek nadzieje, to zostanie zestawiony z kimś z nizin rankingów, by miał szansę w końcu wygrać. Oczywiście, tak jak w przypadku Belforta, fajnie byłoby zobaczyć Jotkę właśnie z Brazylijczykiem, zwłaszcza, że matchmakerowi UFC może przyjść do głowy taki pomysł jak zestawienie Krzysztofa z… Timem Boetschem.
„The Barbarian”, jeszcze niedawno bliski zwolnienia z UFC, ma teraz dwie wygrane z rzędu, czym zagwarantował sobie 14. miejsce w rankingu, więc UFC może dać mu wyżej notowanego rywala. Zestawienie z Polakiem nie jest nierealne, ale na pewno wygrana z nim da mu mniej niż potencjalne zwycięstwa z Belfortem i Silvą (marketingowo) czy Mousasim, Whittakerem i Brunsonem (sportowo).
Kolejną z opcji jest zwycięzca potyczki Tim Kennedy kontra Rashad Evans. Zwłaszcza ten pierwszy byłby łakomym kąskiem zważywszy na to, że ma na rozkładzie obecnego mistrza. Tim do tej pory nie może pogodzić się z porażką z Yolem Romero, którego nazywa „oszustem”. Ta przegrana zatrzymała go w drodze po pas mistrza, który był niemal na wyciągnięcie ręki. Kennedy później zrobił sobie dłuższą przerwę, oznajmiając przy okazji, że interesują go tylko „duże” walki. Wobec tego wątpię, że po ewentualnym pokonaniu Evansa chciałby się zmierzyć z wciąż mało znanym Jotką. Po drugiej stronie jest „Suga”, który w razie wygranej z Timem też byłby świetnym wyborem dla Krzysztofa, bo to bardzo rozpoznawalny fighter od lat zaliczany do czołówki UFC.
Do grona najlepszych zawodników wagi średniej powoli wkracza także niepozorny, wiecznie uśmiechnięty Sam Alvey. „Smilin” aktualnie ma trzy wygrane z rzędu (z Ericem Spicelym, Kevinem Caseyem i Alexem Nicholsonem) i planuje się jego walkę z Nate’em Marquardtem na styczniowym UFC on FOX 23. Jeśli wygra, będzie miał cztery wiktorie pod rząd, więc zestawienie z Jotką miałoby sens, ale mało kogo to by zainteresowało.
Na koniec zostawiłem sobie bardzo nierealne zestawienie, ale zapewne każdy fan chciałby taką walkę obejrzeć. Bo któż przeszedłby obojętnie wobec pojedynku Krzysztofa Jotki z… Nickiem Diazem? Starszy z najpopularniejszych braci świata MMA też powraca po porażkach, ale mało kogo to obchodzi. Nick nie walczył już niemal dwa lata od czasu potyczki z Andersonem Silvą i jego powrót (o ile do niego dojdzie) zrobi ogromny szum, ale zestawienie go z Jotką to na ten moment niestety pobożne życzenie. Szkoda.
Jak widać, Krzysiek ma przed sobą ogrom możliwości. Oby ze swojej kariery w MMA wycisnął jak najwięcej się da, by fani mieli z niego pociechę. Najlepszy polski fighter w UFC wciąż zaskakuje pewnością siebie, progresem umiejętności i wolą walki. Po kolejnych porażkach „naszych” w największej organizacji na świecie mamy w końcu prawdziwy powód do dumy.
[total-poll id=148065]
