UFC 177

Nie mogło być inaczej. Większość danych po UFC 177: Dillashaw vs. Soto dotyczy oczywiście niskiej oglądalności gali oraz perturbacji związanych z kartą walk. Niemniej, warto zwrócić także uwagę na to, dlaczego T.J. Dillashaw jest najlepszym spośród zwycięzców TUF-a, a Anthony Hamilton może równać się z Antoniem Rogeriem Nogueirą. Odpowiedź na te i wiele innych pytań znajdziecie poniżej.

T.J. Dillashaw, Yancy Medeiros, Ramsey Nijem i Carlos Diego Ferreira zostali nagrodzeni bonusami po gali w wysokości 50 tysięcy dolarów.

W hali Sleep Train w Sacramento zasiadło 11 100 widzów, a wpływy z bramki wyniosły 700 tys. dolarów. Ze wszystkich wydarzeń transmitowanych w PPV, był to trzeci wynik od końca, od kiedy udziałowcem organizacji jest Zuffa.

Faworyci wygrali wszystkie z ośmiu walk. Taka sytuacja wydarzyła się pierwszy raz w tym roku.

Osiem starć trwało łącznie godzinę, 23 minuty i 32 sekundy.

UFC 177 było pierwszą galą od UFC 72 w czerwcu 2007 roku, która transmitowana była w systemie pay-per-view z zaledwie ośmioma pojedynkami.

T.J. Dillashaw (MMA 11-2, UFC 7-2) pok. Joe Soto (MMA 15-3, UFC 0-1)

Dillashaw jest pierwszym uczestnikiem programu „The Ultimate Fighter”, który zdobył pas którejś kategorii wagowej, a następnie go obronił. Wcześniejsi tufowi mistrzowie – Matt Serra, Forrest Griffin i Rashad Evans – polegli w obronie tytułu.

28-latek z Sacramento jest pierwszym zawodnikiem w UFC, który wygrał dwie walki w piątej rundzie pojedynku. W całej historii organizacji, tylko czterech fighterów kończyło więcej niż jedną walkę w mistrzowskich rundach.

Dillashaw dogonił Urijah Fabera, Renana Barao i Takeyę Mizugakiego w ilości zwycięstw w dywizji koguciej. Wszyscy czterej panowie mają ich po siedem.

Amerykanin zakończył przed czasem już piąta walkę, od kiedy występuje w UFC. Tyle samo skończeń ma na koncie Urijah Faber. Koledzy treningowi prowadzą tym samym pod tym względem w całej historii dywizji.

Dillashaw trafił 151 znaczącymi ciosami. To drugi wynik, ex aequo z Robbiem Lawlerem, w historii walk mistrzowskich w UFC. Liderem tej klasyfikacji jest Johny Hendricks, który trafił wcześniej wspomnianego Lawlera 158 znaczącymi uderzeniami podczas ich walki na UFC 171.

Dillashaw został pierwszym zawodnikiem w historii UFC, który w trzech kolejnych starciach wyprowadził więcej niż 100 znaczących ciosów.

W ostatnich ośmiu starciach Dillashaw przegrał tylko raz.

Joe Soto został dopiero szóstym zawodnikiem w najnowszej historii UFC, który w debiucie walczył o pas organizacji. Spośród tych sześciu, tylko jeden skorzystał z okazji.

Soto został znokautowany pierwszy raz od września 2010 roku. W całej karierze „One Bad Mofo” leżał na deskach tylko dwukrotnie.

Tony Ferguson (MMA 16-3, UFC 6-1) pok. Danny’ego Castillo (MMA 17-7, UFC 7-4)

Tony Ferguson dopiero po raz czwarty w karierze wygrał walkę przez decyzję sędziowską.

Danny Castillo z kolei, już drugi raz w UFC kończy pojedynek niejednogłośną decyzją. Tym razem sędziowie orzekli na korzyść jego przeciwnika, a podczas UFC 141 było odwrotnie.

Bethe Correia (MMA 9-0, UFC 3-0) pok. Shaynę Baszler (MMA 15-9, UFC 0-1)

Trzy wygrane z rzędu Bethe Correii to druga najdłuższa aktualna seria zwycięstw w wadze koguciej kobiet. Najlepszą passę ma oczywiście mistrzyni, Ronda Rousey, która nie przegrała żadnej z czterech stoczonych pod skrzydłami Zuffy walk.

Shayna Baszler przegrała przez uderzenia pierwszy raz od lipca 2008 roku.

Carlos Diego Ferreira (MMA 11-0, UFC 2-0) pok. Ramseya Nijema (MMA 9-5, UFC 5-4)

Ferreira wygrał przez nokaut pierwszy raz w karierze.

Do tej pory Brazylijczyk walczył pod skrzydłami Zuffy dwukrotnie. Oba występy zostały nagrodzone bonusami po gali: wczoraj Ferreira otrzymał wyróżnienie za „Walkę Wieczoru”, a po UFC Fight Night: Swanson vs. Stephens – za „Występ Wieczoru”.

Nijem w ostatnich pięciu starciach wygrał dwukrotnie, a trzykrotnie musiał uznać wyższość rywala.

Yancy Medeiros (MMA 10-2, UFC 1-2) pok. Damona Jacksona (MMA 9-1, UFC 0-1)

Medeiros odbił się wczorajszym zwycięstwem po trzech walkach bez wygranej. Ręka „The Kid” została uniesiona po walce pierwszy raz od czerwca 2010 roku.

Amerykanin zaliczył pierwszą wygraną przez poddanie od marca 2009 roku, kiedy to na UNU 1 – Seek and Destroy na Hawajach odklepał Jake’a Yasuiego.

Damon Jackson przegrał po raz pierwszy w karierze.

Derek Brunson (MMA 12-3, UFC 3-1) pok. Lorenza Larkina (MMA 14-4, UFC 1-4)

Derek Brunson w ostatnich sześciu starciach wygrał i przegrał po trzy razy.

Dwie spośród trzech wygranych Brunsona są wynikiem decyzji sędziowskich.

Wszystkie przegrane w karierze Lorenz Larkin zanotował w UFC. Zawodnik z Kalifornii uległ w ostatnich trzech starciach. To najgorsza passa od początku jego startów w 2009 roku

Anthony Hamilton (MMA 13-3, UFC 1-1) pok. Ruana Pottsa (MMA 8-3, UFC 0-2)

Anthony Hamilton jest dopiero drugim zawodnikiem w historii UFC, który zakończył pojedynek przez uderzenia w korpus w parterze. Pierwszy był Antonio Rogerio Nougeira – odprawił w ten sam sposób Tita Ortiza na UFC 140.

Hamilton trafił w rundzie drugiej czterdziestoma dziewięcioma znaczącymi ciosami w ciało Pottsa. To nowy rekord pojedynczej rundy w UFC.

Ruan Potts przegrał obie walki w UFC przez nokaut.

Chris Wade (MMA 8-1, UFC 1-0) pok. Caina Carrizosę (MMA 6-1, UFC 0-1)

Chris Wade zanotował siódme najszybsze skończenie w historii debiutów w wadze lekkiej. Zawodnik z Long Island poddał rywala w 72. sekundzie walki.

Tylko raz w karierze Wade skończył szybciej pojedynek. Na Ring of Combat 42 Amerykanin udusił gilotyną Alfreda Walkera w 59. sekundzie.

Cain Carrizosa przegrał pierwszy raz w karierze.

Źródło: MMAJunkie.com i FightMetric.com

1 KOMENTARZ

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.