Poniedziałkowy poranek został przeszyty przez mrożącą krew w żyłach informację, mówiącą o tym, że zawodnik mieszanych sztuk walki – Tymoteusz Świątek, w bestialski sposób zabił małego kotka. Wiadomość została podana przez “Gazetę Krakowską” i bardzo szybko rozlała się po wszystkich krajowych portalach MMA i dalej, zawędrowała w bardziej mainstreamowe zakamarki internetu. Nie ma się czemu dziwić, wszak w tekście pani Małgorzaty Więcek-Cebuli wyraźnie stwierdzono, że fighter przyznał się do winy i mimo iż nie sposób było doszukać się komentarza winowajcy, sprawa wyglądała przekonywująco. Sytuacja bardzo szybko przeobraziła się w internetową połajankę i Świątek zaczął być wyzywany przy użyciu najcięższych obelg nie tylko przez anonimowych internautów, ale również przez innych zawodników oraz osoby publiczne.
Znany miłośnik zwierząt, Marcin Różalski, do tego stopnia zaangażował się w mowy żałobne po kiciusiu, że jego facebookowy profil został zablokowany za łamanie regulaminu. Łukasz Jurkowski z kolei w niedawnym blogu określił Tymoteusza jako “śmiecia z IQ trochę większym od wiewiórki”. Nie ma się, naturalnie, czemu dziwić, wszak bestialstwo godne jest potępienia, szczególnie w czasach, w których zabicie lwa Cecila wywołało większe poruszenie niż wszystkie morderstwa świata dokonane w ubiegłym roku na ludziach. Fala nienawiści, obelg i życzeń śmierci uderzyła w Świątka tak mocno, że fighter postanowił usunąć swój profil na portalu Marka Zuckerberga.
Niczego to oczywiście nie zmieniło. Jad nie przestał się sączyć – zaczął lać się wartkim strumieniem. Na naszym forum, Cohones, w temacie dotyczącym zdarzenia napisano prawie siedemset komentarzy a zabawa trwa w najlepsze. Strona główna również kwitnie, wyświetlenia rosną, biznes się kręci. Podobnie inne portale, które temat Świątka wykorzystują do granic możliwości. Sprawę zawodnika postanowił zagospodarować nawet Mirek Okniński, który na profilu PLMMA zasugerował, że ujawnienie tematu “Omena” wymierzone było w jego organizację, w której fighter miał walczyć. Można powiedzieć, że bestialstwo Świątka to taki mini-Smoleńsk branży MMA i całkiem możliwie, że tak jak tragedia prezydenckiego lotu, tak i „bestialstwo Tymoteusza” byłoby wykorzystywane jeszcze długi czas w celu generowania wyświetleń, gdyby nie to, że sprawa okazuje się być mniej czarno-biała niż przedstawiał to opis zdarzenia opublikowany przez “Gazetę Krakowską”.
Świątek twierdzi, że zdarzenie było wypadkiem i że owszem – zabił kota, do czego się zresztą przyznał, ale nie było żadnego maltretowania, a zwierzę zginęło pod kołami samochodu. Informacja dość radykalnie zmienia obraz zaistniałej sceny i nawet jeśli jest ona tylko wersją mającą wybielić fightera, to nie sposób nie zauważyć, że powinna ona pojawić się w mediach równolegle z informacją strony przeciwnej. I – co istotniejsze – powinna ona być rozważona przed wyrobieniem sobie poglądu na temat sprawy oraz samego Tymoteusza. Tymczasem krótka notka: “Zawodnik MMA zabił kotka” wystarczyła, aby wyzwolić w ludziach najniższe instynkty i aby oni, niczym psy Pawłowa, zaczęli toczyć pianę z ust i szarpać człowieka za nogawki. Być może zupełnie niewinnego człowieka.
Zastanawiam się, jak cała sprawa świadczy o mediach (w tym o mnie, jako o osobie odpowiedzialnej za pierwotną publikację) i o branży, ale – przede wszystkim – jak świadczy ona o ludziach. O tym, jak łatwo wyrabiają sobie pogląd na daną sprawę, jak nietrwałe podstawy mają owe poglądy… jak łatwo można ich zmanipulować i sprawić, aby wyli z nienawiści. Zastanawiam się również, w jaki sposób ta nienawistna fala wpłynie na życie Świątka, który został osądzony zanim zaczął się jego proces. Niby mamy dwudziesty pierwszy wiek, niby średniowiecze dawno minęło, niby nikt nie buduje stosów i nie wierzy w czarownice. Czy aby na pewno? Czy przypadkiem nie zmieniły się tylko narzędzia a czarownic nie zastąpili inni odszczepieńcy? – tacy, jacy w danym momencie nie pasują do ogólnej narracji. I czy Tymoteusz Świątek nie został właśnie spalony na takim internetowym stosie? Zastanawiam się wreszcie nad tym, ile osób, które jeszcze kilka godzin temu rzucało w Świątka kamieniami zdobędzie się na przeprosiny i skruchę, mimo iż niczego one w sytuacji potępionego w czambuł zawodnika nie zmienią.
Ja Tymoteusza przeprosiłem, na co odparł: “Co mi z twoich przeprosin, napraw to!” – do czego miał, oczywiście, pełne prawo. Niniejszy tekst jest próbą owej naprawy. Wierzę, że uda się z niego wyciągnąć odpowiednie i – myślę – potrzebne wnioski.
