„Trochę mnie to ubodło”. Mamed Khalidov wspomina rozmowy z UFC

Ciężko mi już zachować chronologię i ramy czasowe, ale wydaje mi się że naprawdę mało kto zdecydowałby się na przejście do UFC na miejscu Mameda. Mamed był absolutnie topową postacią mma w Polsce, nawet nie wiem czy będzie przesadą jak powiem, że był czas (tak jak mówię chronologia może być inna) kiedy Mamed był wręcz gwiazdą main-streamową.

Jak postraszył odejściem to pewnie dostał nieporównywalnie większe pieniądze niż pozostali Polscy zawodnicy. Wiadomo też że Mamed i Kawul to przyjaciele, więc to też myślę że było dość istotne.

Czy by walczył o mistrzostwo? Moim zdaniem w swoim prime było to możliwe, na pewno byłby w top 10 przez jakiś czas. Wydaje mi się że to były czasy, kiedy zawodnicy nie mieli jeszcze takich obron przed poddaniami. Główny mankament Mameda to była kondycja, ale i miał cios i błyskotliwy parter. Nie mówię że nie zaliczyłby porażek, na pewno takie też by były, ale w top 10 by się kręcił i może title shota by też dostał.

Odpowiedz 5 polubień

Cieszę się bardzo, że nie poszedłem do UFC, bo gdybym poszedł do UFC, to byłaby inna historia. Wiem, po co bym poszedł do UFC, poszedłbym po pas. W primie poszedłbym i walczył o niego.

Chciałbym w to wierzyć, ale od topu UFC w tamtych czasach Mamed odbiłby się jak 'dziecko od autobusu' :lol: Całą karierę obijał odpady z UFC i miejscowych zawadiaków. Nie wiem czy ktoś pamiętał walkę z Jorge Santiago, ale sił tam nie starczyło nawet na bombie, a przecież w UFC nie mógłby pić soków wiadrami jak Pudzilla.

Mamed Chalidow, legenda polskiego MMA, ale poza granicami ciepłego kurwidołka nieznany. Taka to legenda.

Odpowiedz 3 polubień

Mamed Chalidow, legenda polskiego MMA, ale poza granicami ciepłego kurwidołka nieznany. Taka to legenda.

Wszystkie te Dagestańce i inne Czeczeńce uważają go za legendę, łącznie z Islamem.

Odpowiedz 5 polubień

Tak tak. A w Legii i Widzewie tak samo się kopie piłkę jak w PSG czy Manchesterze i dlatego każdy piłkarz zostaje w Polsce bo gra dla siebie a nie dla jakiś ruskich czy arabskich prezesów

Nie żebym bronił decyzji Mameda, ale.... tylko w PSG i Manchesterze nawet rezerwowemu płacą więcej, a tutaj dwa razy mniej mu pewnie dawali, chociaż oczywiście według Mameda "delikatnie mniej" ma więc analogia niezbyt trafiona. Perspektywa na zarobienie wielkich pieniędzy z pewnością byłaby dużo większa ale ryzyko że one nigdy nie nadejdą było dużo większe niż w przypadku transferu z Legii do PSG, :)

Odpowiedz 2 polubień

Temat Mameda w UFC powraca od kilkunastu lat jak bumerang.

Sam jestem ciekawy jakby sobie tam poradził, z jednej strony poziom MW w UFC był wtedy bardzo wysoki (Silva, Belfort, Machida, Weidman, Rockhold, Romero, Moussasi, Romero, Jacare - panie kiedyś było...) Zupełnie inna liga, niż KSW.
Z drugiej talentu Mamedowi nie można odmówić, kto wie może i tam by trochę poczarował, chociaż dotarcie np. do walki o pas byłoby chyba problematyczne.

Pozostaje gdybactwo, tylko ja bym skwitował to w ten sposób, Mamedowi brakło mentalu, zawziętości, chęci sprawdzenia się z najlepszymi.
Gdzieś ta psycha sportowca, już na starcie nie dojechała, wybrał wygodę i pieniądze. Więc mentalu na mistrza i do pokonywania tych najlepszych zawodników, to tam po prostu raczej nie było.

Odpowiedz 2 polubień

Ja kroję swoje fury, a nie cudze na zlecenie. Nie jara mnie amerykański sen o kradzieży Mustangów, mam polski sen – o luksusowych SUV-ach i passatach w gnoju. Przeszedłem szkołę życia na najgorszych rewirach, widziałem najciaśniejsze dziuple i najbardziej upierdliwe alarmy. Wbiłem na polskie osiedla i byłem zdziwiony, jakie tu jest eldorado. Jak ludzie zostawiają gabloty pod blokiem, jak łatwo idzie się tu dogadać z chłopakami z branży. Ja wtedy byłem tylko młodym adeptem łomaka, uczyłem się, jak „otwierać” świat. Mój biznes zaczął hulać właśnie tutaj. Wyszlifowałem fach w garażach, poznałem ekipę, z którą można konie kraść (dosłownie), znalazłem zaufanego pasera, postawiłem własny warsztat do „rozbiórki”. Stałem się profesjonalistą w branży szybkiej zmiany właściciela. Spełniłem się w tym fachu i dołożyłem swoją małą cegiełkę do rozwoju polskiej demontażowni części. To jest moje spełnienie marzeń. Dzisiaj jestem tam, gdzie są najlepsze bryki do zawinięcia. Cieszę się bardzo, że nie poszedłem w międzynarodówkę i nie uciekałem przed Interpolem po Europie, bo gdybym tam wbił, to byłaby inna gadka. Wiadomo, po co bym tam poszedł – po najdroższe Lambo w Monako. W swoim primie wchodziłbym w takie fury jak w masło i odjeżdżał, zanim właściciel zdążyłby zamówić espresso.

Odpowiedz 6 polubień