Mistrz wagi piórkowej nie chce bronić pasa i nie ma zamiaru go wakować. Widać, że nie uśmiecha mu się rewanż z Jose Aldo, z którego zapewne ciężko byłoby wyciągnąć satysfakcjonującą liczbę diengów. Sytuacja jest smutna, bo UFC pozwala na taką patologię.
Zacznijmy od początku.
Conor McGregor chciał drugiego pasa, mimo że pierwszego nawet razu nie obronił. OK, niech mu będzie, nie musi go wakować. Jest stagnacja w UFC, zaszalejmy. Walka o kolejny tytuł była do wybronienia. Sprawy jednak później mocno się skomplikowały i wszystko zaczęło brnąć za daleko.
Ówczesny mistrz dywizji lekkiej, Rafael dos Anjos, z którym Conor miał skrzyżować rękawice, doznał kontuzji i w jego miejsce wszedł Nate Diaz. Mógł to być Jose Aldo, ale jego zapowiedzi o chęci rewanżu z McGregorem „gdziekolwiek, kiedykolwiek” okazały się czczą gadaniną. Nie miałem i nie mam o to pretensji do Brazylijczyka – gdyby nie jego odmowa, Diaz pewnie dalej miałby w kontrakcie 20 tysięcy dolarów podstawy za walkę. Rewanż z Irlandczykiem dał mu – dosłownie – sto razy tyle.
Conor przegrał pierwszą walkę ze Stocktończykiem w limicie kategorii półśredniej i wciąż był mistrzem dywizji piórkowej. To już było dziwne, ale wciąż wytłumaczalne. Miały być pasy wagi piórkowej i lekkiej – był pas jednej kategorii i porażka w drugiej. Fani czysto sportowej rywalizacji ze względu na skomplikowane okoliczności byliby w stanie przymknąć na to wszystko oko, gdyby Irlandczyk po przegranej z Diazem powrócił do swojej wagi.
Takiego wała! Conor chciał rewanżu, bo cytując Danę White’a „miał na tym punkcie obsesję”. A jak już pupilek szefa dostaje obsesji na jakimś punkcie, to trzeba jego żądze zaspokoić. W ten oto sposób mistrz wagi piórkowej, który nie bronił nawet razu tytułu, dostał drugą z rzędu walkę poza swoją kategorią. Żeby chociaż to była kategoria lekka… Gdzie tam – Irlandczyk uparł się na limit wagi półśredniej. Oczywiście White, do spółki z byłym już partnerem biznesowym Lorenzo Fertittą, zgodził się na kolejny wybryk McGregora i zestawił wielki rewanż na jubileuszową galę UFC 200. Conor w podziękowaniu za specjalne traktowanie wypiął się na UFC i postanowił nie przyjeżdżać na konferencję prasową promującą wydarzenie. Nie spodziewał się jednak strasznych konsekwencji tego wybryku. Conora usunięto z rozpiski! Co teraz będzie z wielkim „Mystic Mackiem”?!
Taaa… Jak można było przewidzieć, McGregor upadł na cztery łapy. Szefowie pogrozili paluchem i przenieśli zestawienie z Diazem na galę UFC 202. Niesubordynacja Conora, zamiast zaszkodzić, dała mu więcej czasu na przygotowanie się do walki ze swoim pogromcą.
***
Drugie starcie McGregora z Diazem przeszło do historii. Conor zrewanżował się swojemu oprawcy. Teraz możemy wrócić do normalności. Wszak Jose Aldo czeka, by zamienić na właściwy swój tymczasowy pas, który w międzyczasie zdobył pokonując Frankiego Edgara. Były mistrz, który przez lata rządził i dzielił w dywizji piórkowej, zasłużył przecież na rewanż.
Ha! Już myśleliście, że będzie logicznie, łatwo i sielankowo? Gdzie tam. Conor McGregor chce zjeść ciastko i mieć ciastko. Jeden z drugim powie, że to niemożliwe, a jednak. Mistyczny Irlandczyk może wszystko. Teraz chciałby trylogii z Diazem ale też przebąkuje o innych opcjach „niezwiązanych z tym sportem”. Planów jest sporo, ale nie ma w nich opcji wakowania pasa.
Co z tym fantem zrobi Ultimate Fighting Championship? Niesforny Irlandczyk pozwala sobie na coraz więcej, a ostatnia wygrana na powrót wzmocniła jego markę, która zdawała się ostatnio słabnąć. Mówimy o najpopularniejszym obecnie zawodniku MMA na świecie, który być może przyczyni się do rozwoju naszego ukochanego sportu. Ale czy nie byłoby lepiej, gdyby zwakował mistrzowski pas, którego nie chce bronić? „Notorious” z jednej strony wnosi wiele dobrego do MMA, z drugiej – za jego przyczyną rywalizacja sportowa zaczyna odchodzić na coraz dalszy plan. Nie wiem, jaką wizję przyszłości będą mieli nowi właściciele UFC, ale obwiam się, że to wszystko zmierza za bardzo w stronę cyrku pokroju WWE.
