dillashaw_tj

Największym zaskoczeniem sobotniej UFC 173 był niesamowity występ T.J. Dillashawa i przełamanie przez niego fatalnej serii obozu Alpha Male w walkach mistrzowskich. Poniżej możecie zaznajomić się z danymi dotyczącymi tego pojedynku oraz innych starć z karty walk gali, która w ostatni weekend odbyła się w Las Vegas.

Wszystkie dwanaście pojedynków trwało 2:34:28.

W dolnej karcie bili się trzej zwycięzcy programu „The Ultimate Fighter” – wszyscy wygrali. Natomiast, na całej gali walczyło aż sześciu zawodników, którzy wzięli kiedyś udział w TUF-ie. Pięciu z nich zwyciężyło swoje pojedynki.

T.J. Dillashaw (MMA 10-2, UFC 6-2) pok. Renana Barao (MMA 32-2 1NC, UFC 7-1)

Dillashaw jest pierwszym reprezentantem Alpha Male, który zdobył mistrzostwo UFC. Zawodnicy z Sacramento nie mogli zwyciężyć w ostatnich sześciu walkach mistrzowskich. Swoich szans nie wykorzystali Chad Mendes (0-1), Urijah Faber (0-3) oraz Joseph Benavidez (0-2).

Dillashaw został czwartym uczestnikiem programu „The Ultimate Fighter”, który zdobył mistrzostwo w UFC. Jednocześnie Amerykanin jest pierwszym z tego grona, który zdobył pas, ale nie wygrał wspomnianego reality show.

Dillashaw w czterech z ostatnich sześciu pojedynków poddawał lub nokautował rywala.

Reprezentant Alpha Male znokautował Barao w drugiej minucie i 25. sekundzie rundy piątej. Jest to trzeci najpóźniejszy nokaut w walkach mistrzowskich UFC oraz szósty najpóźniejszy w ogólnej historii organizacji.

140 znaczących ciosów trafionych przez Dillashawa to czwarty najlepszy wynik w historii walk mistrzowskich. W tej kategorii prowadzi Johnny Hendricks, który w walce z Robbiem Lawlerem uderzył 158 razy.

T.J. we wszystkich występach w UFC trafił łącznie 427 znaczącymi ciosami. W wadze koguciej tylko Takeya Mizugaki może pochwalić się lepszym wynikiem (511).

Dillashaw w walkach dla UFC próbował poddać rywali jedenastokrotnie. W kategorii do 135 funtów częściej poddać starał się tylko Alex Caceres (12).

Barao przegrał dopiero drugi raz w karierze – pierwszy raz przez nokaut. Brazylijczyk walczy od 2005 roku i stoczył 35 pojedynków.

Renan Barao obronił wszystkie trzy próby sprowadzenia wykonane przez Dillashawa. Tym samym Brazylijczyk obronił w sumie 20 prób obaleń od początku swoich występów w UFC i stał się pierwszym zawodnikiem w historii organizacji, który dokonał tej sztuki.

Daniel Cormier (MMA 15-0, UFC 4-0) pok. Dana Hendersona (MMA 30-12, UFC 7-6)

Daniel Cormier może pochwalić się bilansem 3-0 w walkach przeciwko byłym mistrzom UFC, Strikeforce i PRIDE.

„DC” wygrał przez poddanie pierwszy raz od listopada 2010 roku.

Poddanie Cormiera w trzeciej minucie i 53 sekundzie rundy trzeciej to drugie najpóźniejsze skończenie w historii trzyrundowych starć w kategorii półciężkiej.

Amerykanin walczył do tej pory w dywizji półciężkiej dwukrotnie. Oba starcia zakończył przed czasem.

Dan Henderson przegrał przez poddanie pierwszy raz od marca 2008 roku.

W ostatnich pięciu pojedynkach Henderson wygrał tylko raz. Ponadto, ostatni raz zwyciężył z innym zawodnikiem niż Maricio Rua w lipcu 2011 roku. Wtedy udało mu się znokautować Fiodora Jemieljanienkę pod koniec pierwszej rundy.

Robbie Lawler (MMA 23-10, UFC 8-4) pok. Jake’a Ellenbergera (MMA 29-8, UFC 8-4) 

Robbie Lawler wygrał cztery z pięciu pojedynków, od kiedy powrócił do UFC w styczniu 2013 roku.

Lawler 19 z 23 zwycięskich starć kończył nokautem.

Jake Ellenberger przegrał przez nokaut dopiero drugi raz w karierze. Amerykanin przewalczył już 37 walk.

„The Juggernaut” uległ w dwóch starciach z rzędu pierwszy raz od początku startów w MMA.

Takeya Mizugaki (MMA 20-7-2, UFC 7-2) pok. Francisca Riverę (MMA 10-3, UFC 3-2) 

Passa pięciu zwycięstw z rzędu Takeyi Mizugakiego to druga najdłuższa seria w wadze koguciej. Japończyka wyprzedza jedynie Raphael Assuncao (sześć).

Dziewięć zwycięstw Mizugakiego w starciach dla WEC i UFC w kategorii koguciej to, ex aeqou z Dominickiem Cruzem oraz  Renanem Barao, drugi najlepszy wynik zaraz za Scottem Jorgensenem, który zwyciężał dziesięciokrotnie.

Mizugaki wygrał sześć z siedmiu pojedynków w UFC przez decyzję. A w całej karierze tylko sześć z dwudziestu starć zakończył przed czasem.

Mizugaki w UFC i WEC spędził w klatce trzy godziny, dwadzieścia cztery sekundy i dwadzieścia sekund – żaden z zawodników kategorii do 135 funtów nie bił się dłużej.

Takeya Mizugaki trafił 695 znaczącymi ciosami w swoich występach dla WEC i UFC. To drugi najlepszy wynik wśród zawodników wagi koguciej (Scott Jorgensen trafił ośmioma więcej). Natomiast, suma wszystkich celnych ciosów Japończyka wynosi 1159 – najwięcej spośród kogucich.

Francisco Rivera przegrał przez decyzję pierwszy raz w karierze.

James Krause (MMA 21-6, UFC 2-1) pok. Jamie’ego Varnera (MMA 21-10-1, UFC 3-5) 

James Krause wygrał w UFC dwukrotnie – za każdym razem przed czasem.

Jamie Varner od powrotu do UFC w maju 2012 roku wygrał dwie z czterech walk. Aktualnie „C-4” jest w trakcie najgorszej passy w swojej karierze (trzy porażki z rzędu).

Michael Chiesa (MMA 11-1, UFC 4-1) pok. Francisca Trinalda (MMA 14-4, UFC 4-3)

Michael Chiesa wygrał przez decyzję pierwszy raz od października 2010 roku. Od tamtej pory stoczył dziewięć pojedynków.

Tony Ferguson (MMA 15-3, UFC 5-1) pok. Katsunoriego Kikuno (MMA 22-6-2, UFC 1-1)

Tony Ferguson wygrał przez nokaut lub poddanie w trzynastu z piętnastu zwycięskich walkach.

Katsunori Kikuno przegrał przez nokaut pierwszy raz w karierze. Japończyk walczy od 2005 roku i stoczył w tym czasie 30 pojedynków.

Chris Holdsworth (MMA 6-0, UFC 2-0) pok. Chica Camusa (MMA 14-5, UFC 3-2)

Chris Holdsworth wygrał przez decyzję pierwszy raz w karierze.

„Holds it down” przewalczył pełne trzy rundy po raz pierwszy, od kiedy występuje w walkach amatorskich i zawodowych.

Mitch Clarke (MMA 11-2, UFC 2-2) pok. Ala Iaquintę (MMA 8-3-1, UFC 3-2)

Mitch Clarke wygrał przez poddanie pierwszy raz od września 2010 roku.

Clarke w siedmiu z jedenastu zwycięskich pojedynkach poddawał przeciwników.

„Danger Zone” został dwunastym zawodnikiem w historii UFC, który wygrał starcie przez duszenia Brabo/D’Arce.

Al Iaquinta przegrał do tej pory trzykrotnie – za każdym razem przez poddanie.

Vinc Pichel (MMA 9-1, UFC 2-1) pok. Anthony’ego Njokuaniego (MMA 16-8, UFC 3-4)

Vinc Pichel obie zwycięskich walki w UFC kończył decyzją.

Anthony Njokuani uległ w UFC czterokrotnie – za każdym razem przez decyzję.

Njokuani przeplata porażki zwycięstwami od siedmiu starć.

Sam Sicilia (MMA 13-4, UFC 3-3) pok. Aarona Philipsa (MMA 5-1, UFC 0-1)

Sicilia wygrał przez decyzję dopiero po raz drugi w karierze.

Źródło: MMAJunkie.com i FightMetric.com

1 KOMENTARZ

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.