(fot. Dave Mandel/Sherdog.com)
W zeszłą niedzielę Bryan Barberena poddał Sage’a Northcutta trójkątem rękami z półgardy. Tym samym zwolnił nieco lokomotywę jego hype’u. Jednak zanim zdążył się nacieszyć tym zwycięstwem, Sage w audycji The MMA Hour poskarżył się, że w dniu walki był chory i mogło to wpłynąć na jego dyspozycję. Na te słowa zareagował Barberena, który stwierdził:
Wydaje mi się, że stara się umniejszyć to co zrobiłem. Stara się jakby zwalić wszystko na chorobę, pomijając to, że to ja go pokonałem. W jednym artykule który widziałem, powiedział, że to duszenie nie było tym co zmusiło go do odklepania. Odklepał bo nie mógł oddychać bo był przeciążony. Nie, nie mógł oddychać ponieważ to ja go dusiłem.
Nie mogę więc uznać tego inaczej niż wymówki, które teraz rozpowiada. Nawet jeśli faktycznie poszedł do lekarza czy cokolwiek, to stało się to co się stało. Podjął decyzję by wejść do oktagonu. Wszyscy mamy jakieś kontuzje/choroby z którymi wychodzimy do walk. Ja miałem swoje dolegliwości z którymi wyszedłem do walki z nim i które nie będę wywlekać na światło dzienne. Niektórzy ludzie lubią o tym mówić, ale inni nie. Uważam więc, że to tylko wymówki na to by zminimalizować to, czego dokonałem. Tak właśnie czuję. W zasadzie to czuję się lekko zlekceważony w kwestii tego jaki otrzymuję szacunek za pokonanie go. Mogę to powtórzyć w każdej chwili. Nie ma to znaczenia dla mnie, widzę ten sam scenariusz za każdym razem.
Przed walką wielu obserwatorów sportu i kibiców, skazywało Barberenę na porażkę i nie dawało mu żadnych szans z utalentowanym Northcuttem. Co ciekawe Bryan na dodatek słyszał również głosy krytyki za to, że się cieszył ze zwycięstwa, o czym wspomina poniżej:
To było trochę frustrujące. Jak miałem 19 lat, walczyłem z dorosłymi mężczyznami. Taa, nie było mnie wtedy w UFC, ale to to samo, racja? Przed walką każdy mówił: „Oh, zostaniesz zamordowany. On jest wzorowym egzemplarzem. Zabije cię. Znokautuje cię. Skończy cię w pierwszej rundzie. Ty nie masz formy. Jesteś grubasem. On jest silny, zamorduje cię” i tak dalej. Ale kiedy zwyciężyłem, pojawiły się głosy: „cholera gościu, on ma 19 lat, to dzieciak. Co robisz? Dlaczego jesteś szczęśliwy, że wygrałeś. Dlaczego w ten sposób okazujesz radość?”. Wiecie co? Nikt we mnie nie wierzył poza moim teamem, rodziną i przyjaciółmi. To było ekscytujące i emocjonujące przeżycie dla mnie i mojej drużyny. Więc tego typu gadki są trochę frustrujące.
