
W sobotę 14 maja w Kalisz Arenie odbyła się zawodowa gala boksu tajskiego Federacji A1. Gościem specjalnym wydarzenia był Jan Błachowicz, który przy okazji udzielił również wywiadu lokalnemu periodykowi „Życie Kalisza”, w którym opowiedział między innymi o swoim podejściu do sportów walki i planach na sportową emeryturę. Zapytany o powody rezygnacji z kariery w Polsce na rzecz kontraktu z UFC powiedział:
Obecnie walczę dla najlepszej organizacji MMA na świecie, jaką jest UFC. Dostałem się więc do najlepszej ligi. Można walczyć w Polsce i być gwiazdą zarabiać fajne pieniądze, ale jeśli chcesz podejść do tego ambicjonalnie, to musisz zdecydować się na coś jeszcze. Zdecydowałem się na przejście do UFC, aby za 10 lat móc sobie ze spokojem spojrzeć w twarz i powiedzieć, że jednak spróbowałem. Nie chciałbym kiedyś żałować, że tak nie zrobiłem. Jestem w najlepszej lidze, ale mogę być na szczycie tej ligi i to jest dla mnie motywujące. Mimo, że rzuca mi się czasami kłody pod nogi, nie poddaję się i próbuję osiągnąć ten cel.
Błachowicz wyznał również, że pomimo stania się osobą rozpoznawalną, nie czuje się gwiazdą sportów walki.
Staram się po prostu robić to, co lubię, robić to najlepiej, jak potrafię. A to, że ludzie gdzieś mnie rozpoznają, traktuję jako pewien bonus. Jeśli daję komuś motywację swoją postawą to bardzo się z tego cieszę, ale w zasadzie staram się być zawsze i wszędzie sobą. To jest coś, co kocham, co mi sprawia przyjemność, ale to także sposób na zarobienie pieniędzy. Jest to po prostu moje życie.
Zapytany o plany na swoją przyszłość po zakończeniu kariery zawodniczej powiedział, że:
Na pewno będę cały czas przy sporcie. Nie zamierzam z niego rezygnować po zejściu z ringu. Myślę, że spróbuję popracować jako trener. Mam także kilka innych pomysłów, które powoli wdrażam, ale na razie niech to pozostanie tajemnicą.
Na zakończenie rozmowy dodał parę słów o tym, co poradziłby młodym zawodnikom planującym związać swoją zawodową przyszłość ze sportami walki.
Wytrwałości w tym, co robią w dążeniu do celu. Nieprzejmowania się jakąś krytyką. Po prostu trzeba robić swoje.



















