Carlos Condit publicznie przyznał już w styczniu – jeśli przegra z Robbiem Lawlerem na UFC 195, wtedy prawdopodobnie będzie to jego ostatnia walka w MMA. Mimo, że Condit powrócił jeszcze na pojedynek z Demianem Maią, pytania o emeryturę sportową nie zniknęły. Po porażce 32-latek na konferencji prasowej przyznał, że mogła to być jego ostatnia walka.
Nie wiem czy mam jeszcze to coś, aby walczyć na tym poziomie. Robię to już bardzo długi czas, zawsze ciążyła na mnie presja bycia jednym z najlepszych zawodników na świecie. To był wspaniały okres. Uwielbiam ten sport, pozwolił mi żyć z tego co kocham. Po prostu nie wiem czy powinienem dalej to robić. Zobaczymy jak wszystko się potoczy.
Condit w sobotę odniósł najszybszą porażkę w swojej karierze. Demian Maia poddał Amerykanina w mniej niż 2 minuty. W swoich ostatnich 7 pojedynkach, Carlos ma bilans 2-5. Zawodnik przyznał, że myśli o emeryturze sportowej już od dawna.
Walczę już bardzo długo. Uważam, że w karierze każdego zawodnika przychodzi taki moment, w którym zastanawia się ile jeszcze może to robić. To nie była moja noc. Nie wiem czy to moja ostatnia walka, mam nadzieję, że jeszcze zawalczę. Nie chciałbym zakończyć swojej kariery po tak słabym występie. Wolałbym dać fanom ekscytującą walkę. Wojnę, do jakich ich przyzwyczaiłem.
Nie wiem co się stanie w przyszłości. Skłaniam się ku emeryturze. Przyznam szczerze, moja kariera na pewno nie była wypełniona łatwymi walkami. Zebrałem sporo ciosów. Nie wiem czy jestem w stanie przyjąć ich jeszcze więcej.
32-latek jest autorem jednych z najbardziej efektownych nokautów w historii MMA. „The Natural Born Killer” to zawodnik, który zawsze dawał emocjonujące występy dla fanów tego sportu. Wszyscy pamiętamy jak w walce z Georgesem St. Pierrem prawie udało mu się zszokować świat, gdy wysokim kopnięciem idealnie ustrzelił Kanadyjczyka. Condit był także tymczasowym mistrzem kategorii półśredniej. Tytuł uzyskał po emocjonującej walce z Nickiem Diazem, która do dzisiaj wzbudza kontrowersje wśród fanów tego sportu.
Porozmawiam z moimi trenerami, z moją żoną, wspólnie podejmiemy tę decyzję. To właśnie piękno tego sportu. Wygrywasz czy przegrywasz – ostatecznie chodzi o przetestowanie swoich umiejętności w oktagonie.
