Ranking MMA
Ranking MMA na dzień 26.07.2010.
Ranking jest dziełem panelu redaktorów mmarocks.pl (czyt. Venoma i Tidżeja, ale czasami pytamy się reszty…). Jest on uaktualniany na bieżąco w miarę jak sklasyfikowani zawodnicy toczą kolejne walki. Skomentować go można tutaj.
1. Brock Lesnar (5-1; 103 tygodnie w rankingu, 3 tygodnie jako nr 1)
Ostatnia walka: wygrana (poddanie) z #4 Shane’m Carwinem na UFC 116, 03/07/10
Następna walka: #4 Cain Velasquez na UFC 121, 23/10/10
Niemal dokładnie 3 lata minęły od debiutu Lesnara nim były gwiazdor WWE przejął tron wagi ciężkiej, rekord, który będzie trudny do pobicia. Ostatecznie na pozycję numer jeden wywindowała Lesnara dramatyczna walka z Carwinem, gdzie po zebraniu monstrualnego lania w pierwszej rundzie Brock znalazł wystarczająco determinacji by wyjść z opresji i poddać niesamowicie zmęczonego rywala. Na następnego przeciwnika Lesnara jest już szykowany Cain Velasquez, zapewne na jednej z gal pod koniec roku.
2. Fabricio Werdum (14-4-1; 38 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (poddanie) z #1 Fedorem Emelianenko na Strikeforce, 26/06/10
Następna walka: n/d
Niezależnie od tego co dalej w swojej karierze zrobi Werdum na zawsze zostanie zapamiętany jako ten, który zadał pierwszą prawdziwą porażkę Fedorowi poddając go trójkątem po 69 sekundach. Sensacyjne zwycięstwo wywindowało Werduma do statusu najlepszego ciężkiego poza UFC, co tylko dalej zagmatwało plany Strikeforce.
3. Fedor Emelianenko (31-2, 1 NC; 103 tyg.)
Ostatnia walka: przegrana (poddanie) z #10 Fabricio Werdumem na Strikeforce, 26/06/10
Następna walka: n/d
2660 dni na szczycie Rosjanina dobiegły do niespodziewanego końca za pomocą trójkąta Werduma. Fedorowi pozostała tylko jedna walka na kontrakcie z Strikeforce i M-1 i porażka w tak jednostronnym stylu każe chyba jeszcze raz przemyśleć pogłoski o chęci zakończenia kariery przez Emelianenkę.
4. Cain Velasquez (8-0; 48 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (TKO) z #4 Antonio Rodrigo Nogueirą na UFC 110, 20/02/10
Następna walka: #1 Brock Lesnar na UFC 121, 23/10/10
Choć walczy zawodowo od niespełna 3,5 roku z Cainem Velasquezem, być może najbardziej utalentowanym ciężkim w UFC, liczy się cała dywizja. Pokonanie Nogueiry przez szybkie TKO otworzyło Velasquezowi drogę do walki o pas, którą stoczy z Lesnarem w październiku.
5. Junior dos Santos (11-1; 71 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (TKO) z Gabrielem Gonzagą na UFC on Versus, 21/03/10
Następna walka: #17 Roy Nelson na UFC 117, 07/08/10
Cigano sieje zniszczenie w wadze ciężkiej UFC już od 1,5 roku. Jego parter nadal pozostaje skrzętnie strzeżoną tajemnicą ale Brazylijczyk radzi sobie fantastycznie rozdając lania w stójce na lewo i prawo. Roy Nelson będzie kolejnym zawodnikiem, który stanie przed zadaniem sprawdzenia parteru Dos Santosa, o ile uda mu się tam walkę sprowadzić.
6. Shane Carwin (12-1; 17 tyg.)
Ostatnia walka: przegrana (poddanie) z #2 Brockiem Lesnarem na UFC 116, 03/07/10
Następna walka: n/d
Tym którzy chcieli go słuchać Carwin mówił, że absolutnie zasłużył na walkę o pas i jest gotowy na pięć rund ciężkiej walki z Lesnarem. Niestety, nie był gotowy nawet na pięć minut. Po nokdaunie przeciwnika włożył wszystkie siły w próbę skończenia pojedynku ale gdy Lesnar okazał się twardym skurczybykiem powietrze z Carwina uszło równie szybko co z Mariusza Pudzianowskiego i w drugiej rundzie nie miał już nic do zaoferowania.
7. Frank Mir (13-5; 82 tyg.)
Ostatnia walka: przegrana (TKO) z Shanem Carwinem na UFC 111, 27/03/10
Następna walka: #8 Antonio Rodrigo Nogueira na UFC 119, 25/09/10
Plany Mira na stoczenie trzeciej walki z swoim arcy-wrogiem Brockiem Lesnarem muszą pójść w odstawkę po tym jak Mir został poskładany przez Carwina. Ta porażka oznacza, że “nowe pokolenie” ciężkich zaczyna wyraźnie dystansować weteranów MMA.
8. Antonio Rodrigo Nogueira (32-6-1, 1 NC; 103 tyg.)
Ostatnia walka: przegrana (TKO) z #8 Cainem Velasquezem na UFC 110, 20/02/10
Następne walka: #7 Frank Mir na UFC 119, 25/09/10
Mógł świetnie wyglądać na tle starszego Couture’a ale problemy Nogueiry w walkach z młodszymi, sprawniejszymi rywalami w UFC są nie do ukrycia. Po porażkach z Mirem i Velasquezem słońce zdaje się zachodzić nad karierą drugiego najlepszego w historii MMA ciężkiego.
9. Alistair Overeem (33-11, 1 NC; 11 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (TKO) z #9 Brettem Rogersem na Strikeforce, 15/05/10
Następna walka: n/d
Ciężko uwierzyć, że Overeem pukał do pierwszej dziesiątki już w połowie 2008 kiedy walczył z Crocopem. Późniejsze występy w K-1 i ucztowanie na kelnerach w występach w formule MMA odroczyły ten ruch. Wreszcie, pokonawszy Rogersa Holender pełnoprawnie zajął miejsce w pierwszej dziesiątce.
10. Josh Barnett (26-5; 103 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (TKO) z Geronimo dos Santosem na Impact FC, 10/07/10
Następna walka: n/d
Podczas swojej banicji z sceny amerykańskiej Barnett rozbija przeciwników z niższych lig w ringach na drugim krańcu Pacyfiku. Po pokonaniu Mighty Mo w Dream Amerykanin zabawił w Australii szybko odprawiając potężnie zbudowanego Geronimo.
1. Mauricio Rua (19-4; 65 tygodni w rankingu, 11 tygodni jako nr 1)
Ostatnia walka: wygrana (KO) z #1 Lyoto Machidą na UFC 114, 08/05/10
Następna walka: n/d
Powrót na pozycję lidera w dywizji zajął Szogunowi kilka lat ale po 2,5-letnim pobycie w UFC zawodnik z Kurytyby dopiął swego. W rewanżu z Machidą nie dał żadnych szans dojścia do głosu sędziom, którzy w opinii wielu wydali krzywdzący Ruę werdykt w pierwszej walce, i zadał pierwszą porażkę w karierze Lyoto.
2. Lyoto Machida (16-1; 103 tyg.)
Ostatnia walka: przegrana (KO) z #4 Maurico Ruą na UFC 114, 08/05/10
Następna walka: n/d
Szumnie i podniośle zapowiedziana przez Joe Rogana “Era Machidy” nie trwała nawet pełnego roku. Na krótko przed rocznicą z tronu wagi półciężkiej zepchnął Lyoto Mauricio Rua w bardzo bezdyskusyjny sposób. Werdykt pierwszej walki był kontrowersyjny ale za drugim razem Machida absolutnie nie znalazł odpowiedzi na znacznie bardziej agresywnego Szoguna.
3. Rashad Evans (15-1-1; 103 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (decyzja) z #4 Quintonem Jacksonem na UFC 114, 29/05/10
Następna walka: n/d
Obóz Evansa wyraźnie podszedł do walki z Jacksonem bardziej strategicznie niż obóz rywala. Sformułowany dla Rashada gameplan został wykonany niemal bez zarzutów i Evans wygrał pewnie na punkty choć walka do najbardziej ekscytujących nie należała.
4. Quinton Jackson (30-8; 103 tyg.)
Ostatnia walka: przegrana (decyzja) z #3 Rashadem Evansem na UFC 114, 29/05/10
Następna walka: n/d
Po powrocie z kręcenia Drużyny A Jackson zapewniał, że trenował do nadchodzącej walki jak nigdy i długa przerwa nie odbije się na jego dyspozycji. Niestety w walce okazało się, że deklaracje były bez pokrycia. Rampage nie potrafił skontrować zapasów Evansa i po kwadransie walki przegrał przez decyzję.
5. Anderson Silva (25-4)
6. Antonio Rogerio Nogueira (19-3; 78 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (decyzja) z Jasonem Brilzem na UFC 114, 29/05/10
Następna walka: #11 Ryan Bader na UFC 109, 25/09/10
Po szybkim rozprawieniu się z Luisem Cane oczekiwano od Nogueiry równie szybkiego poskładania stosunkowo anonimowego Jasona Brilza, który zastąpił kontuzjowanego Griffina. Brilz jednak tanio skóry nie sprzedał i przegrał dopiero werdyktem sędziowskim, z którym wiele osób się nie zgadza.
7. Forrest Griffin (17-6; 103 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (decyzja) z Tito Ortizem na UFC 106, 21/11/09
Następna walka: n/d
Griffin wyszedł do walki z Ortizem zostawiając daleko za sobą wspomnienia stania na przeciw Andersona Silvy. Nie dopuszczając do powtórki sprzed trzech lat Forrest umiejętnie bronił się przed uderzeniami Ortiza w parterze i wypunktował go w stójce notując swoją pierwszą wygraną od sierpnia ‘08.
8. Thiago Silva (14-2; 48 tyg.)
Ostatnia walka: przegrana (decyzja) z #2 Rashadem Evansem na UFC 108, 02/01/10
Następna walka: n/d
Występami przeciw Jardine’owi i, mimo porażki, Evansowi Brazylijczyk pokazał, że zasługuje na miejsce w czołówce wagi półciężkiej i zatarł wrażenie po porażce z Machidą. Planowana walka z Timem Boetschem nie dojdzie do skutku z powodu kontuzji Silvy.
9. Randy Couture (18-10; 36 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (poddanie) z Markiem Colemanem na UFC 109, 06/02/10
Następna walka: James Toney na UFC 118, 28/08/10
W walce przeciw swojemu rówieśnikowi Colemanowi Couture wyglądał na fightera operującego na zupełnie innym poziomie. W swojej następnej walce różnica w umiejętnościach MMA będzie pewnie podobnie duża bo Couture powita w oktagonie mistrza bokserskiego Toneya.
10. Muhammad Lawal (7-0; 15 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (decyzja) z #9 Gegardem Mousasim na Strikeforce, 17/04/10
Następna walka: #24 Rafael Feijao na Strikeforce, 21/08/10
Po panowaniu w Japonii w 2008 r. “King Mo” objął tron w Strikeforce dość niespodziewanie pokonując Mousasiego dzięki swoim fenomenalnym zapasom. Ta niespodzianka też ocaliła całą dywizję w tej organizacji bo dla, nadal mało doświadczonego, Lawala łatwiej będzie znaleźć wyrównane pojedynki.
11. Ryan Bader (11-0; 9 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (KO) z Keithem Jardine’m na UFC 114, 21/02/10
Następna walka: #6 Antonio Rogerio Nogueira na UFC 119, 25/09/10
Niepokonany zapaśnik i zwycięzca ósmego sezonu TUFa tchnął nieco życia w swój przygaśnięty po dwóch wygranych przez decyzję hype nokautując Jardine’a w Australii. Choć uwagę fanów przyciągają atletyczni i wybuchowi Jon Jones i Phil Davis Bader jest równie dobrym fighterem i póki co prześciga wspomnianą dwójkę swoimi osiągnięciami.
1. Anderson Silva (26-4; 103 tygodnie w rankingu, 103 tygodnie jako nr 1)
Ostatnia walka: wygrana (decyzja) z #7 Demianem Maią na UFC 112, 10/04/10
Następna walka: #2 Chael Sonnen na UFC 117, 07/08/10
To niesłychane. Druga walka Andersona Silvy z Brazylijskim grapplerem z strasznie słabą stójką wyglądała niemal tak samo jak pierwsza! Kto by się tego spodziewał? Na pewno nie Dana White, który gdyby mógł obwiniłby też Andersona za globalne ocieplenie po tym jak krążył dookoła bezbronnego Maii przez 25 minut. Czy Sonnen też pozwoli mu na takie pajacowanie?
2. Chael Sonnen (25-10-1; 62 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (decyzja) z #2 Nate’m Marquardtem na UFC 109, 06/02/10
Następna walka: #1 Anderson Silva na UFC 117, 07/08/10
Pod k0niec 2007 r. Sonnen w amatorski sposób oddał wygraną dając się poddać Paulo Filho. Dwa lata później z obiektu żartów były mistrz NCAA w zapasach i olimpijski rezerwowy na swoim koncie zapisał przekonywujące zwycięstwa nad czołowymi średnimi Okamim i Marquardtem i doczekał się walki z nieustannie obrażanym przez niego Andersonem Silvą.
3. Jake Shields (25-4-1; 103 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (decyzja) z #3 Danem Hendersonem na Strikeforce, 17/04/10
Następna walka: #5WW Martin Kampmann na UFC 121, 23/10/10
Shields całkowicie wysadził długoterminowe plany Strikeforce pokonując przez decyzję Henderson i utrzymując pas wagi średniej tej organizacji. Ponieważ była to ostatnia walka na jego kontrakcie i Shields poczuł się urażony jego traktowaniem w ostatnich miesiącach jak tylko wygasła wyłączność Strikeforce na negocjacje zawodnik z północnej Kalifornii przeskoczył do UFC.
4. Nate Marquardt (29-9-2; 103 tyg.)
Ostatnia walka: przegrana (decyzja) z #7 Chaelem Sonnenem na UFC 109, 06/02/10
Następna walka: #16 Rousimar Palhares na UFC 118, 28/08/10
Po byciu “namaszczonym” przez Andersona Silvę jako kolejny mistrz w wadze średniej Marquardt zaliczył przykrą wpadkę przeciwko niedocenianemu Sonnenowi. Zawodnik Grega Jacksona nie miał odpowiedzi na zapasy przeciwnika i w najbliższej przyszłości nie będzie miał okazji spełnić przepowiedni Brazylijczyka.
5. Dan Henderson (25-8; 103 tyg.)
Ostatnia walka: przegrana (decyzja) z #6 Jake’m Shieldsem na Strikeforce, 17/04/10
Następna walka: n/d
Nabytek, po którym sporo sobie obiecywano w Strikeforce okazał się sporym niewypałem. Henderson wyglądał świetnie w pierwszej rundzie ale przez pozostałe cztery Shields obnażył, niestety w nie szczególnie ekscytujący sposób, brak defensywnego grapplingu olimpijczyka.
6. Vitor Belfort (19-8; 51 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (TKO) z Richem Franklinem na UFC 103, 09/09/09
Następna walka: n/d
Kolejny już renesans Vitora Belforta jest w pełnym rozkwicie. Posiadacz “najszybszych dłoni w sporcie” efektownie znokautował 3 swoich poprzednich rywali co dało mu prawo do walki o pas z Silvą. Niestety plany jego występu pokrzyżowała poważna, wymagająca operacji kontuzja barku.
7. Jorge Santiago (22-8; 91 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (decyzja) z #8 Mamedem Khalidovem na Sengoku 12, 07/03/10
Następna walka: Kazuo Misaki na SRC 14, 22/08/10
Nie zrobił tego w równie emfatyczny sposób jak Mamed w pierwszej walce ale po 25 ciężkich minutach Santiago odkuł się za szokujący nokaut i zatrzymał swój pas mistrza wagi średniej Sengoku. Teraz na horyzoncie Brazylijczyka jawi się kolejny rewanż, tym razem przeciwko Kazuo Misakiemu, którego poddał po porywającej walce w styczniu 2009 r.
8. Demian Maia (12-2; 75 tyg.)
Ostatnia walka: przegrana (decyzja) z #1 Andersonem Silvą na UFC 112, 10/04/10
Następna walka: #13 Alan Belcher na UFC Fight Night, 15/09/10
25 minut jakie Maia spędził w klatce z Andersonem Silvą musiało mu bardziej przypominać 25 dni. Mistrz ADCC był kompletnie bez pomysłu walkę i nie potrafił nic zrobić jawnie lekceważącemu go Silvie. Na jego szczęście trafił Pająka kilka razy w piątej rundzie czym przynajmniej zdobył sobie przychylność White’a po tym skandalicznie słabym występie.
9. Thales Leites (17-3; 12 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (poddanie) z Jesse’m Taylorem na MFC 25, 07/05/10
Następna walka: Falaniko Vitale na Powerhouse, 14/08/10
Po utracie pracy w UFC wskutek porażki z Alessio Sakarą były challenger do tytułu Andersona Silvy próbuje tchnąć nowe życie w swoją karierę na mniejszych galach. Na tą chwilę zahaczył o Albertańskie MFC gdzie zdążył pokonać już Deana Listera i Jesse’go Taylora.
10. Yushin Okami (24-5, 4 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (TKO) z Lucio Linharesem na UFC Fight Night, 31/03/10
Następna walka: Mark Munoz na UFC on Versus 2, 08/01/10
Mimo najcięższych prób UFC Okami cały czas utrzymuje się w okolicach czołówce. Notując swoje zaledwie trzecie przerwanie w 10 walkach Okami zyskał na tyle przychylności by powrócić na główną kartę przeciwko Munozowi.
1. Georges St-Pierre (20-2; 103 tygodnie w rankingu, 103 tygodnie jako nr 1)
Ostatnia walka: wygrana (decyzja) z #6 Danem Hardym na UFC 111, 27/03/10
Następna walka: n/d
Nic lepiej nie świadczy o dominujących obaleniach GSP jak fakt, że wszyscy jego rywale się ich spodziewają a i tak nie są w stanie nijak ich powstrzymać. Ostatnio przekonał się o tym Dan Hardy, który przez pięć rund z GSP może się pochwalić co najwyżej niesamowitą odpornością na dźwignie.
2. Jon Fitch (22-3, 1 NC; 103 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (decyzja) z Benem Saundersem na UFC 111, 27/03/10
Następna walka: #3 Thiago Alves na UFC 117, 07/08/10
Walka, która stara się jak może naśladować Duke Nukem Forever lub najnowszą płytę Guns-n-Roses, starcie Fitcha z Alvesem po raz kolejny zostało przesunięte. Zamiast w czerwcu w Vancouver tych fighterów (być może) zobaczymy przeciw sobie w sierpniu w Oakland.
3. Thiago Alves (16-6; 103 tyg.)
Ostatnia walka: przegrana (decyzja) z #1 Georgesem St-Pierre’m na UFC 100, 11/07/09
Następna walka: #2 Jon Fitch na UFC 117, 07/08/10
Najnowszym problemem, który nie dopuścił Alvesa do walki z Fitchem był uraz przetoki tętniczo-żylnej, który wymagał operacji. Joe Silva jest jednak niestrudzony w swoim ustawianiu tego rewanżu i według najnowszego kalendarza Fitch vs. Alves odbędzie się w sierpniu.
4. Josh Koscheck (15-4; 103 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (decyzja) z #7 Paulem Daley’m na UFC 113, 08/05/10
Następna walka: n/d
Koscheck utrwalił sobie nowy nawyk polegający na wyolbrzymianiu obrażeń otrzymanych po nielegalnych ciosach. Na jego szczęście, kolano Daley’a było jego najlepszą akcją przez 15 walki, którą Amerykanin zdominował zapaśniczo i mentalnie frustrując Anglika do tego stopnia, że sprowokował go do ataku po ostatnim gongu.
5. Martin Kampmann (17-3; 69 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (decyzja) z #4 Paulo Thiago na UFC 115, 02/01/10
Następna walka: #3MW Jake Shields na UFC 121, 23/10/10
Po wpadce, która zanotował z Daleym Duńczyk wreszcie wrócił na właściwy tor odnosząc wyraźne zwycięstwo nad “pogromcą AKA” Paulo Thiago. Przy braku nowych rywali dla St-Pierre’a Kampmann sam nie może być daleko od okazji do walki z kanadyjskim mistrzem.
6. Dan Hardy (23-7, 1 NC; 38 tyg.)
Ostatnia walka: przegrana (decyzja) z #1 Georgesem St-Pierre’m na UFC 111, 27/03/10
Następna walka: #16 Carlos Condit na UFC 120, 16/10/10
Choć Hardy nie był faworyzowany w praktycznie żadnej ze swoich walk w UFC wygrał wszystkie dopóki nie przyszło zmierzyć mu się z GSP. Anglik, jak wszyscy w dywizji, nie miał odpowiedzi na obalenia St-Pierre’a i odniósł tylko moralne zwycięstwo wytrzymując 25 minut i nie zarabiając zbyt wielu siniaków choć walkę przegrał bardzo wyraźnie.
7. Paulo Thiago (13-2; 75 tyg.)
Ostatnia walka: przegrana (decyzja) z #8 Martinem Kampmannem na UFC 115, 12/06/10
Następna walka: #23 Diego Sanchez na UFC 121, 23/10/10
Po przekonaniu do swoich umiejętności sporej części widzów UFC Thiago wpadł na Martina Kampmanna, który bezlitośnie obnażył słabości Brazylijczyka wygrywając przed oczywistą decyzję. Komandos z Brazylii mimo tego występu zasługuje jednak na miejsce wśród pierwszej dziesiątki.
8. Paul Daley (24-9-2; 45 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (TKO) z Danielem Acacio na Impact FC, 18/07/10
Następna walka: n/d
Awantura po walce z Koscheckiem kosztowała Daley’a miejsce w UFC. Choć Dana zarzeka się, że Anglik nigdy tam nie wróci Daley wydaje się tym nie przejmować i kolekcjonuje wypłaty gdzie indziej jak ostatnio w Australii pokonując Daniela Acacio.
9. Nick Diaz (22-7, 1 NC; 25 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (poddanie) z Hayato Sakuraiem na DREAM.14, 29/05/10
Następna walka: n/d
Szybkie poddanie Sakuraia przez Diaza było piątym kolejnym zwycięstwem zawodnika Strikeforce nad zawodnikiem z DREAM. Sam Diaz jest odpowiedzialny za dwójkę tych zwycięstw w styczniu odprawiając Zaromskisa a teraz pokonując “na wyjeździe” Sakuraia.
10. Matt Hughes (44-7; 103 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (TKO) z Renzo Gracie’m na UFC 112, 10/04/10
Następna walka: #18 Ricardo Almeida na UFC 117, 07/08/10
Matt Hughes rozpoczął swoje pożegnalne tournee po oktagonie bardzo słabym występem przeciwko 43-letniemu Renzo. Porzuciwszy kompletnie swoje zapasy w tej walce były mistrz UFC przynajmniej wreszcie był lepszy od kogoś w stójce więc może da sobie spokój z demonstrowaniem swojego boksu w przyszłych pojedynkach.
1. Frankie Edgar (12-1; 62 tygodnie w rankingu, 17 tygodni jako nr 1)
Ostatnia walka: wygrana (decyzja) z #1 B.J. Pennem na UFC 112, 10/04/10
Następna walka: #2 B.J. Penn na UFC 118, 28/08/10
Fakty są następujące: Edgar pokonał Penna i został mistrzem UFC. Werdykt, choć nie pozbawiony kontrowersji, ostatecznie nie wzbudził tak wielkiego zamętu jak ten z walki Lyoto z Szogunem. Mimo to praca Douga Crosby’ego została w końcu odpowiednio doceniona natychmiastowym rewanżem.
2. B.J. Penn (15-6-1; 103 tyg.)
Ostatnia walka: przegrana (decyzja) z #7 Frankiem Edgarem na UFC 112, 10/04/10
Następna walka: #1 Frankie Edgar na UFC 118, 28/08/10
Niepokonany w lekkiej od 2002 roku Penn swoimi ostatnimi zwycięstwami wytworzył wokół swojej osoby niemal aurę nietykalności. Niezależnie od tego czy ktoś uważa czy Hawajczyk zasłużył na przegraną z Edgarem czy nie owa aura błyskawicznie zniknęła. Choć znając zmienność fanów MMA wystarczy jeden spektakularny występ by Penn znowu stał się “niezniszczalny”.
3. Gilbert Melendez (18-2; 32 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (decyzja) z #2 Shinyą Aokim na Strikeforce, 17/04/10
Następna walka: n/d
Dla nikogo nie było tajemnicą jak należy walczyć z Aokim by zapewnić sobie zwycięstwo. Mimo to mało zawodników potrafiłoby się opanować przez 25 minut i zupełnie nie bawić się w kułanki z Japończykiem. W ten sposób zdobył on kolejne zwycięstwo dla Strikeforce w jednostronnej konfrontacji z DREAM.
4. Shinya Aoki (24-5, 1 NC; 103 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (poddaie) z #7 Tatsuyą Kawajirim na DREAM.15, 10/07/10
Następna walka: n/d
Po porażce, która doprowadziła go do łez Aoki odbił się od dna w fantastycznym stylu błyskawicznie poddając Kawajiriego. Wśród ogłoszeń wykrzyczanych przez mistrza Dream po walce znalazł się własny ślub ale również zapowiedź występu na kolejnej gali w Nagoji i rzucenie rewanżowej rękawicy Melendezowi.
5. Kenny Florian (13-4; 103 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (poddanie) z Takanorim Gomim na UFC Fight Night, 31/03/10
Następna walka: #8 Gray Maynard na UFC 118, 28/08/10
Wygraną nad Gomim, bądź co bądź legendą wagi lekkiej, Florian pokazał znacznie poprawiony boks i scementował swój status jako najlepszy 70-kilowiec w UFC nie pochodzący z Hawajów. Wraz z pogłoskami o przeprowadzce Penna do półśredniej Florian może otrzymać kolejną szansę zdobycia pasa wcześniej niż można by oczekiwać.
6. Eddie Alvarez (20-2; 103 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (poddanie) z Joshem Neerem na Bellator, 06/05/10
Następna walka: n/d
Alvarez powrócił na chwilę do organizacji której jest mistrzem, Bellatora, by łatwo uporać się z weteranem UFC Neerem w walce nie o pas. Podczas trzeciego sezonu w Bellatorze Alvarez zmierzy się z Patem Curranem, zwycięzcą drugiego turnieju wagi lekkiej tej organizacji.
7. Gray Maynard (9-0, 1 NC; 52 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (decyzja) z Nate’m Diazem na UFC Fight Night, 11/01/10
Następna walka: #5 Kenny Florian na UFC 118, 28/08/10
Gray Maynard bez kompromisów goni rekord swojego kolegi z Xtreme Couture, Tysona Griffina, jeśli chodzi o ilość walk zakończonych decyzją sędziów z rzędu. Griffin nadal ma siedem, o jedną więcej niż Maynard ale to Gray wygrał wszystkie swoje decyzje, więc jest moralnym zwycięzcą tej rywalizacji.
8. Evan Dunham (11-0; 4 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (decyzja) z #9 Tysonem Griffinem na UFC 115, 12/06/10
Następna walka: Sean Sherk na UFC 119, 25/09/10
Dunham zwrócił na siebie uwagę już w styczniu 2009 pokonując podopiecznego Fabera – Dustina Akbariego ale nawet wówczas mało kto sądził, że tak szybko wespnie się na szczyty dywizji. 18 miesięcy później Dunham ma na koncie już 4 walki w UFC gdzie zadał pierwszą porażkę Escudero i pokonał Tysona Griffina.
9. Tatsuya Kawajiri (26-6-2; 62 tyg.)
Ostatnia walka: przegrana (poddanie) z #4 Shinyą Aokim na DREAM.15, 10/07/10
Następna walka: #4 Shinya Aoki na DREAM.15, 10/07/10
Najistotniejsza walka w japońskim MMA od czasów PRIDE nie poszła po myśli “Crushera”. Kawajiri był zmuszony odklepać zaledwie 113 sekund po pierwszym gongu i zapewne na dłuższy czas pożegna się z marzeniami o pasie DREAM.
10. George Sotiropoulos (13-2; 4 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (decyzja) z #14 Kurtem Pellegrino na UFC 116, 03/07/10
Następna walka: n/d
Najlepszy australijski fighter wdarł się do pierwszej dziesiątki dzięki serii sześciu zwycięstw w UFC. Uwagę na siebie zwrócił już wygraną ze Stevensonem w Sydney ale dopiero zwycięstwo nad niepokonanym od 2008 roku Pellegrino umieściło Sotiropoulosa na tej liście.
1. Jose Aldo (17-1; 78 tygodni w rankigu, 36 tygodni jako nr 1)
Ostatnia walka: wygrana (decyzja) z #3 Urijah Faberem na Aldo vs. Faber, 24/04/10
Następna walka: #2 Manny Gamburyan na WEC 51, 30/09/10
Przed partyzancką publicznością w Sacramento, ubraną w koszulki “No Way Jose”, Aldo nie dał najmniejszych szans lokalnemu faworytowi Faberowi przez 4 rundy konsekwentnie demolując jego nogę low-kickami. Brazylijczyk oszczędził wstydu Amerykaninowi w 5 rundzie, gdzie zdjął nogę z pedału gazu zadając tylko 6 ciosów.
2. Manny Gamburyan (11-4; 36 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (KO) z #2 Mike’m Thomasem Brownem na Aldo vs. Faber, 24/04/10
Następna walka: #1 Jose Aldo na WEC 51, 30/09/10
Niespodziewanym zwycięstwem na Brownem Gamburyan wdarł się do ścisłej czołówki wagi, dając świadectwo tego jak krucha jest hierarchia w wadze piórkowej. Ormianin w tej wadze walczył zaledwie trzykrotnie ale to wystarczyło, przy porażkach pozostałych fighterów WEC, by wspiąć się tuż za Jose Aldo, który będzie jego następnym przeciwnikiem.
3. Mike Thomas Brown (23-6; 103 tyg.)
Ostatnia walka: przegrana (KO) z #7 Manny’m Gamburyanem na Aldo vs. Faber, 24/04/10
Następna walka: n/d
Po walce z Aldo, krążyły pogłoski, że Brown nie miał najlepszego obozu. Po kolejnej wpadce w fatalnym stylu z Gamburyanem spekulacje na temat jakości przygotowań byłego mistrza znowu rozgorzały. Zapewne Brown nigdy sam tego nie przyzna ale jego dyspozycja w obu tych walkach w niczym nie przypominała tej z pojedynków z Faberem czy Garcią.
4. Urijah Faber (23-3; 103 tyg.)
Ostatnia walka: przegrana (poddanie) z #1 Jose Aldo na Aldo vs. Faber, 24/04/10
Następna walka: n/d
Zdecydowana porażka Fabera z Aldo sygnalizowała koniec czasu tego pioniera wagi piórkowej w USA na szczycie dywizji. Faber wreszcie postanowił zrzucić kilogramy i zawalczyć w wadze koguciej ale jego debiut, planowany przeciwko Mizugakiemu, musiał zostać przesunięty z powodu kontuzji Kalifornijczyka.
5. Marlon Sandro (16-1; 29 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (KO) z #8 Masanorim Kaneharą na SRC 13, 20/06/10
Następna walka: n/d
Cztery ostatnie wygrane przez siebie walki zajęły Sandro 3 minuty i 39 sekund z czego ponad 2/3 to walka z Hoshino i za każdym razem oponent Brazylijczyka kończył na noszach. Nowy mistrz wagi piórkowej Sengoku to z pewnością jeden z najlepszych zawodników w tej wadze na świecie, szkoda, że nigdy nie zgodzi się na walkę z swoim przyjacielem Jose Aldo.
6. Bibiano Fernandes (8-2; 62 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (decyzja) z Joachimem Hansenem na DREAM.13, 22/03/10
Następna walka: n/d
Fernandes udowodnił, że wygranie grand prix nie było przypadkiem pokazując nowe szlify w stójce przeciwko Hansenowi. Szkoda tylko, że wśród zawodników w pseudo-piórkowej wadze w DREAM brakuje świeżych rywali dla Brazylijczyka.
7. Michihiro Omigawa (11-8-1; 38 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (poddanie) z Young Sam Jungiem na DREAM.15, 10/07/10
Następna walka: n/d
Omigawa dość niespodziewanie, mając na uwadze niesnaski na linii Yoshida – FEG, pojawił się w DREAM gdzie szybko uporał się z nie sprawiającym kłopotów Koreańczykiem. Kontrakt z DREAM zdaje się opiewał tylko na tą walkę a Omigawa przyznaje, że chce walczyć tam gdzie najlepsi więc szanse na jego występ w małym, niebieskim oktagonie wydają się całkiem spore.
8. Josh Grispi (14-1; 4 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (poddanie) z #10 LC Davisem na WEC 49, 20/06/10
Następna walka: n/d
Po ponad rocznej przerwie spowodowanej kontuzją Josh Grispi wygrał swoją pierwszą walkę z powrotem w swoim stylu – łapiąc niespodziewane duszenie na LC Davisie na początku walki. Grispi, uwielbiany przez decydentów WEC, na pewno zbliżył się do walki o pas ale ciężko się przekonać, że wyprzedzi Gamburyana.
9. Hatsu Hioki (21-4-2; 103 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (decyzja) z #17 Takeshim Inoue na Way of Shooto 3, 30/05/10
Następna walka: Jeff Lawson na SRC 14, 22/08/10
W swoim pierwszym występie w Shooto od 2008 roku Hioki został mistrzem tej organizacji do 65 kilo odbierając ten tytuł “Lionowi” Takeshiemu po trzyrundowej walce. Póki co nie wiadomo czy Hioki ponownie na dłużej związał się z Shooto i ile walk pozostało mu na kontrakcie z Sengoku.
10. Masanori Kanehara (16-8-5; 29 tyg.)
Ostatnia walka: przegrana (KO) z #9 Marlonem Sandro na SRC 13, 20/06/10
Następna walka: b/d
Kiedy Kanehara niespodziewanie wygrał turniej wagi piórkowej Sengoku była to spora niespodzianka. Znacznie mniejszą niespodzianką było odebranie mu tego tytułu przez Marlona Sandro, choć styl w jakim to uczynił, nokaut cisem podbródkowym w 38 sekund, pozostanie długo w pamięci weterana ZST.
1. Dominick Cruz (15-1; 51 tygodni w rankngu, 21 tygodni jako nr 1)
Ostatnia walka: wygrana (TKO) z #1 Brianem Bowlesem na WEC 47, 06/03/10
Następna walka: #3 Joseph Benavidez na WEC 50, 18/08/10
Karuzela na szczycie wagi koguciej trwa nadal. Po krótkim pobycie na szczycie Bowlesa jego pozycję zajmuję Cruz, który, przez dwie rundy pewnie punktował byłego mistrza. TKO w tej walce, nawet jeśli spowodowane złamaną ręką, poprawia nieco jego słabe statystyki kończenia walk.
2. Brian Bowles (8-1; 103 tyg.)
Ostatnia walka: przegrana (TKO) z #4 Dominickiem Cruzem na WEC 47, 06/03/10
Następna walka: n/d
Pierwszym fighterem, który dopisał jedynkę do bilansu Bowlesa był Dominick Cruz w pierwszej obronie pasa. Po złamaniu ręki po pierwszym zadanym ciosie Bowles próbował jeszcze uratować walkę przez 10 minut ale po drugiej rundzie poddał się nie wychodząc na następne 5 minut.
3. Joseph Benavidez (12-1; 48 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (poddanie) z #2 Miguelem Torresem na WEC 47, 06/03/10
Następna walka: #1 Dominick Cruz na WEC 50, 18/08/10
Lilipuci Benavidez nie robił sobie nic z ogromnej przewagi zasięgu jaką miał nad nim Miguel Torres. Uczeń Fabera obalał byłego króla dywizji, otworzył mu kolosalną ranę na czole i, wreszcie, udusił gilotyną. Zdaje się, że po niespełna roku dostanie szansę zrewanżowania się Cruzowi za jedyną porażkę w karierze.
4. Scott Jorgensen (10-3; 32 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (decyzja) z Antonio Banuelosem na Aldo vs. Faber, 24/04/10
Następna walka: #16 Brad Pickett na WEC 50, 18/08/10
Po błyskawicznej gilotynie z Georgem Jorgensen skorzystał z okazji, żeby wskoczyć na pay-per-view WEC w miejsce kontuzjowanego Page’a przeciw Banuelosowi. Choć wygrana tym razem nie była przed czasem to “Young Guns” skutecznie zrewanżował się koledze Chucka Liddella za porażkę, w opinii wielu niesłuszną, z poprzedniego roku.
5. Miguel Torres (37-3; 103 tyg.)
Ostatnia walka: przegrana (poddanie) z #5 Josephem Benavidezem na WEC 47, 06/03/10
Następna walka: #14 Charlie Valencia na WEC 51, 30/09/10
Torres przed walką z Benavidezem mówił wiele o tym jak ta walka i jak powrót po porażce z Bowlesem zdefiniuje jego dalszą karierę. W świetle kolejnej brutalnej porażki te słowa nie wyglądają zbyt różowo. Torres zmienił w przygotowaniach wszystko a efekt był praktycznie ten sam.
6. Takeya Mizugaki (12-4-2; 103 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (decyzja) z #9 Ranim Yahyą na Aldo vs. Faber, 24/08/10
Następna walka: n/d
Japończyk szybko wrócił do wygrywania pokonując Brazylijskiego grapplera Yahyę po niespodziewanej porażce z Jorgensenem. Mizugaki, znany z podejścia na serio do amerykańskiego MMA, być może ma szansę jeszcze coś zwojować w WEC.
7. Wagnney Fabiano (14-2; 17 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (decyzja) z #20 Frankiem Gomezem na WEC 49, 20/06/10
Następna walka: n/d
Fabiano po raz kolejny został zakopany w czeluściach nietransmitowanej części gali i po raz kolejny pokonał przeciwnika przez jasną decyzję w stosunku 30-27, która zapewne nie przybliżyła go do transmitowanych występów w bezpośredniej przyszłości.
8. Masakazu Imanari (19-7-1; 103 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (poddanie) z Isao Teradą na DEEP: 47 Impact, 17/04/10
Następna walka: n/d
Imanari kontynuują swoją passę zwycięstw nad mocno przeciętnymi przeciwnikami w dywizji koguciej DEEP. Przygody jego najlepszego przyjaciela Aokiego w Stanach mogą skutecznie zniechęcić nawet bardziej jednowymiarowego Imanariego do podobnych wojaży.
9. Damacio Page (12-4; 73 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (TKO) z Willem Campuzano na WEC 43, 10/10/09
Następna walka: n/d
Praktycznie w każdej wadze jeden z nich musi być – uczeń Grega Jacksona. W wadze koguciej jest to Page, który po porażce z Bowlesem powoli lecz pewnie odbudowuje swoją pozycję w WEC swoim bardzo agresywnym stylem.
10. Shuichiro Katsumura (11-7-3; 14 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (poddanie) z #2 Masakatsu Uedą na Shooto, 22/03/10
Następna walka: n/d
Bilans Katsumury jest z tych mylących bo Japończyk od powrotu do ringu w maju 2009 wygrał trzy walki z rzędu. Żadne zwycięstwo nie było tak cenne jak to ostatnie nad niepokonanym Uedą, któremu odebrał tytuł Shooto poddając go ciekawą wariacją duszenia brabo, która zadziwiła przebywającego permanentnie “pod wpływem” Eddiego Bravo.
1. Jussier da Silva (7-0, 36 tygodni w rankingu, 36 tygodni jako nr 1)
Ostatnia walka: wygrana (decyzja) z Alexandre’m Pantoją na Shooto Brazil, 12/06/10
Następna walka: n/d
Da Silva miał prawdziwe kłopoty by dotrzeć na miejsce i dopiero po pomocy społeczności fanów MMA trafił do Rio. Na miejscu jednak nie miał żadnych problemów z rozprawieniem się z drugim najlepszym brazylijskim muszym, Pantoją, którego pokonał po werdykcie sędziowskim.
2. Yasuhiro Urushitani (17-4-6, 36 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (decyzja) z #6 Ryuichim Mikim na Way of Shooto 3, 30/05/10
Następna walka: n/d
Do trzech razy sztuka. W swojej trzeciej walce o pas kategorii do 56 kilo Shooto Urushitani wreszcie odniósł upragniony sukces pokonując na punkty Mikiego tak pewnie, że nawet tradycyjnie nie przepadający za jego stylem sędziowie Shooto jednogłośnie przyznali mu zwycięstwo.
3. Shinichi Kojima (10-4-5, 36 tyg.)
Ostatnia walka: przegrana (decyzja) z Jussierem da Silvą na Shooto: Revolutionary Exchanges 1, 19/07/09
Następna walka: n/d
“BJ” Kojima nie ma dobrej passy. Najpierw stracił prymat w wadze przegrywając z da Silvą. Choć wtedy utrzymał pas Shooto to był zmuszony oddać go na początku 2010 roku z powodu problemów z więzadłami, które uniemożliwiły mu powrót do ringu.
4. Mamoru Yamaguchi (23-5-3, 36 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (poddanie) z Frankiem Bacą na KOTC: Toryumon, 30/01/10
Następna walka: n/d
Mamoru, choć powrócił do walczenia MMA nadal pozostaje na pewnym “wygnaniu” z Shooto gdzie stoczył już łącznie pięć walk z Urushitanim i Kojimą. Ta banicja nie przeszkadza mu w wygrywaniu kolejnych walk i zdobywaniu kolejnych tytułów jak ostatni tytuł KOTC w wadze “junior koguciej”.
5. Yuki Shoujou (10-5-2, 36 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (decyzja) z Jesse’m Taitano na Shooto, 22/03/10
Następna walka: n/d
Shoujou zanotował ogromną niespodziankę rok temu kiedy poddał Urushitaniego. W nagrodę dostał walkę z Kojimą, którą, po emocjonujących 11 minutach, przegrał przez poddanie. Wypchnięty poza ścisłą czołówkę ostatnio wygrał z mającym epizod w DREAM Kudo oraz twardym Guamczykiem Taitano.
6. Kiyotaka Shimizu (6-3-1, 25 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (TKO) z Isao Hirose na Pancrase, 04/07/10
Następna walka: n/d
Shimizu zrewanżował się za porażkę w swojej pierwszej zawodowej walce pochodzącemu z Okinawy Sunabe i został nowym mistrzem Pancrase w wadze muszej, tytuł, który obronił w dobrym stylu z solidnym Hirose. Poza porażką z Yamaguchim Shimizu wygrał 5 z swoich ostatnich 6 walk.
7. Alexis Vila (8-0, 36 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (TKO) z Omarem Chodhurym na Mixed Fighting Alliance, 25/06/10
Następna walka: n/d
Medalista w zapasach z Atlanty, mimo bycia jednym z najlepszych “finiszerów” w swojej wadze, nie może doprosić się o poważne walki w Stanach. Być może niedługo się to zmieni bowiem Vila podpisał kontrakt z UWC, organizacją która zgromadziła już sporą część czołowych Amerykańskich muszych.
8. Ryuichi Miki (10-4-3, 36 tyg.)
Ostatnia walka: przegrana (decyzja) z #3 Yasuhiro Urushitanim na Way of Shooto 3, 30/05/10
Następna walka: n/d
Tak jak Urushitani w trzecim podejściu zdobył tytuł Shooto tak Miki w trzech próbach nie zdołał pokonać zawodnika Wajutsu Keishukai tylko raz z nim remisując. Monopol japońskiej trójcy w wadze muszej nadal został przełamany tylko przez Formigę.
9. John Dodson (9-5, 9 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (decyzja) z #7 Jessie’m Rigglemanem a UWC 8, 22/05/10
Następna walka: n/d
W wadze muszej bilans Dodsona to 3-1 z jedyną porażką odniesioną przeciwko Patowi Runezowi w październiku 2009. Zawodnik Grega Jacksona dodał teraz do swojej kolekcji pokaźny skalp zostając pierwszym fighterem, który pokonał czołowego muszego na wschodnim wybrzeżu USA Rigglemana.
10. Fumihiro Kitahara (8-1-1, 14 tyg.)
Ostatnia walka: wygrana (decyzja) z Masaakim Sugawarą na Shooto Gig Tokyo, 24/04/10
Następna walka: n/d
Passę 4 wygranych z rzędu Kitahara podkreślił pokonaniem Sugawary, który nie tak dawno był jeszcze na tej liście. Dzięki temu 7 na oficjalnej liście Shooto Kitahara debiutuje w naszym rankingu.
1. Georges St-Pierre
2. Anderson Silva
3. Jose Aldo
4. Mauricio Rua
5. Frankie Edgar
6. B.J. Penn
7. Brock Lesnar
8. Lyoto Machida
9. Jon Fitch
10. Rashad Evans
Komentarze